و غضب و اراده و كراهت . پس هر چيزى كه خدا تكوينا ايجاد كرده مرضى اوست و هر عمل تشريعى مرضى است زيرا ملائم فعل خداست . و خلاصه اينكه اگر گوئيم : خدا از اين كار راضى است يعنى اين كار ملائم و موافق فعل خدا و دستور خداست ( استفاده از الميزان ج 17 ص 255 ) . راغب در مفردات گويد : رضاى بنده از خدا آنست كه قضاى خدا را مكروه ندارد و رضاى خدا از بنده آنست كه به بيند بنده از دستور او پيروى و از منهى او كناره گيرى مىكند . رطب : ( فلس ) تر . مقابل خشك * ( « وَعِنْدَه مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَلا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الأَرْضِ وَلا رَطْبٍ وَلا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ » ) * انعام : 59 . « و لا حبّة » عطف است به « ورقة » همچنين است * ( « لا رَطْبٍ وَلا يابِسٍ » ) * معنى آيه چنين مىشود : خزانه هاى غيب نزد خداست ، جز خدا آنها را كسى نميداند . هيچ برگى به زمين نميافتد مگر آن را ميداند و هيچ دانه‌اى به شكم زمين نميافتد ( بوسيلهء انسان باشد يا غيره ) و هيچ تر و خشكى ساقط نميشود مگر آنكه در كتابى آشكار موجود است . گفته‌اند آنچه از ميوهء تر و خشك ميافتد ميداند و گفته‌اند آنچه ميافتد هر چه باشد ميداند . به نظر ميايد كه مراد از رطب و يابس ، ميوه ها باشد زيرا صدر آيه « * ( وَما تَسْقُطُ ) * . . . * ( وَلا حَبَّةٍ ) * » دربارهء درختان و دانه هاست و مناسب است كه رطب و يابس ميوه ها باشد . در مجمع گويد : رطب و يابس به تمام مخلوقات شامل است . ولى تدبّر در آيه خلاف آن را مىرساند و اللَّه اعلم مگر آنكه واو در * ( « وَلا رَطْبٍ » ) * براى استيناف باشد آنوقت لا رطب و لا يابس شامل همهء موجودات مىشود و ظاهرا همينطور است . ناگفته نماند : مراد از كتاب مبين علم خدا و يا لوح محفوظ است و اينكه در عرف شايع شده كه مراد از